Cortina d’Ampezzo – Królowa Dolomitów i słynny ośrodek narciarski. Czy to dobre miejsce na dłuższy pobyt? Co warto zobaczyć?

Cortina d’Ampezzo, nazywana Królową Dolomitów, leży w sercu jednego z najbardziej spektakularnych fragmentów Alp, otoczona potężnymi i niezwykle malowniczymi masywami Tofana, Cristallo, Sorapis i Pelmo. To właśnie one tworzą panoramy, które od lat przyciągają tu miłośników górskich krajobrazów z całego świata. Oprócz ambitnych szlaków wspinaczkowych okolica oferuje także kolejki linowe, łatwo dostępne punkty widokowe, schroniska zawieszone wysoko w górach i proste trasy idealne dla osób, które nie są wytrawnymi wspinaczami ani nie planują ekstremalnych wyzwań. Gdzie dokładnie szukać takich atrakcji? Gdzie dobrze zjeść w miasteczku i co dokładnie warto zobaczyć?

Najsłynniejszy kurort Dolomitów Ampezzo

Cortina od dekad uchodzi za najbardziej znany kurort Dolomitów i jedno z kluczowych miejsc alpejskiej turystyki we Włoszech. Położona w sercu Dolomitów, w szerokiej Valle d’Ampezzo, na wysokości około 1200 m n.p.m., otoczona jest przez jedne z najbardziej rozpoznawalnych masywów regionu, takich jak Tofana, Cristallo, Sorapis oraz grupę Pomagagnon. To właśnie owo wyjątkowe położenie sprawiło, że Cortina już na początku XX wieku zaczęła pełnić rolę prestiżowego ośrodka wypoczynkowego, łączącego walory krajobrazowe z rozwiniętą – jak na tamte czasy – infrastrukturą turystyczną.

Kurort swoją międzynarodową renomę budował nie tylko na walorach przyrodniczych, ale także na sporcie. Zimą Cortina jest częścią obszaru Dolomiti Superski i oferuje dostęp do rozbudowanej sieci tras narciarskich, natomiast latem staje się bazą wypadową dla pieszych wędrówek, via ferrat oraz kolejek linowych prowadzących na wysokogórskie punkty widokowe. Jednocześnie zachowuje swój charakter miejscowości o eleganckiej, uporządkowanej zabudowie, wyraźnie odróżniającej ją od mniejszych, bardziej kameralnych dolin.

Dwukrotna stolica Zimowych Igrzysk Olimpijskich

Wyjątkową pozycję Cortiny d’Ampezzo potwierdza fakt, że miasto to dwukrotnie wybrano na gospodarza Zimowych Igrzysk Olimpijskich. Pierwszy raz olimpiada odbyła się w 1956 roku, kiedy Cortina była samodzielnym organizatorem, co znacząco wpłynęło na jej międzynarodową rozpoznawalność i rozwój infrastruktury sportowej. Były to olimpiada przełomowa również pod względem medialnym, ponieważ po raz pierwszy transmitowano je na szeroką skalę w telewizji, czyniąc Cortinę symbolem nowoczesnych sportów zimowych.

Po niemal siedmiu dekadach Cortina ponownie znalazła się w centrum uwagi jako współgospodarz Zimowych Igrzysk Olimpijskich Milano – Cortina 2026. To symboliczny powrót do olimpijskich korzeni i jednocześnie potwierdzenie, że mimo upływu lat miejscowość wciąż odgrywa kluczową rolę w świecie sportów zimowych. Przygotowania wiążą się nie tylko z wydarzeniem sportowym, ale również z wyraźnie widoczną podczas naszego niedawnego pobytu modernizacją i rozbudową infrastruktury, a także w pewnym sensie nowym rozdziałem w historii miasteczka, który ponownie łączy tradycję z wyzwaniami współczesności.

Czy Cortina d’Ampezzo to dobre miejsce na bazę noclegową?

Planując niedawną dwu i pół tygodniową podróż w Dolomity podzieliłam ją na trzy bazy, z czego pierwszą miała być Cortina, ale jednocześnie nie zamierzaliśmy spędzać w miasteczku wiele czasu; naszym zamiarem było zwiedzanie okolicy własnym samochodem. Dlatego też po długich, bezskutecznych poszukiwaniach noclegu, który spełniłby nasze oczekiwania, a jednocześnie był w zasięgu finansowym (a podróż ta wcale nie była budżetowa) poddałam się i postawiłam na cudowną, malutką miejscowość Misurina znajdującą się kilka kilometrów na wschód. To była świetna decyzja, z niczego nie musieliśmy zrezygnować, za to dostaliśmy sporo w bonusie. Szczegóły oraz namiar na nocleg wraz ze zdjęciami znajdziecie w poście „Noclegi w Dolomitach – adresy sprawdzone osobiście w Trentino, Veneto i Południowym Tyrolu„.

Gdzie zaparkować w Cortinie?

Jeśli zdecydujecie podobnie jak ja i wybierzecie nocleg poza miasteczkiem, ale jednocześnie chcielibyście je zwiedzić, to macie dwie opcje do wyboru: dojazd autobusem komunikacji publicznej lub dojazd samochodem. W tym drugim przypadku pozostaje kwestia parkowania. Próżno liczyć, że coś się znajdzie na ulicy, dlatego najlepiej od razu skierować się na parking. Z własnego doświadczenia mogę Wam polecić parking przy dolnej stacji kolejki Freccia nel Cielo (tutaj więcej informacji), który na dzień pisania tego tekstu kosztuje 10 euro za cały dzień. Tyle samo trzeba zapłacić, jeśli zaparkujecie na godzinę, tak więc nie będzie to dobre rozwiązanie na krótki spacer po Cortinie, natomiast w połączeniu z wycieczką kolejką linową jest to najlepsze rozwiązanie parkingowe.

Spacerem po Cortinie d’Ampezzo

Nasz spacer rozpoczęliśmy właśnie od tegoż parkingu, kierując się niespiesznie w dół Corso Italia. To główna ulica spacerowa miasteczka – elegancka, uporządkowana i w dużej mierze zabudowana na przełomie XIX i XX wieku, gdy Cortina zaczęła przyciągać pierwszych zamożnych gości i stała się modnym alpejskim kurortem.

Idąc nią można podziwiać stare hotele, wille i dawne pensjonaty, które do dziś nadają temu miejscu charakter. Co więcej, spomiędzy zabudowy zaczynają wyłaniać się góry.

Cortina jest miasteczkiem bardzo zadbanym, wręcz dopieszczonym w każdym szczególe, ale w sposób nienachalny. W czerwcu uroku dodawały drewniane donice z bujnie kwitnącymi, wielokolorowymi kwiatami, ustawione przy sklepach, hotelach i kawiarniach. Było czysto, spokojnie i zaskakująco pusto – zwłaszcza jak na niedzielne popołudnie.

Pośrodku Corso Italia uwagę zwraca Basilica dei Santi Filippo e Giacomo – główna świątynia miasteczka. Kościół z charakterystyczną, smukłą dzwonnicą zwinnie wpisuje się w zabudowę miasteczka, jednak największą jego wartością są wnętrza, niespodziewanie ładne jak na górską miejscowość.

Wnętrze bazyliki jest jasne, eleganckie i znacznie bardziej dekoracyjne, niż sugeruje zewnętrzna bryła. Barokowe ołtarze, bogata dekoracja malarska oraz obrazy i freski namalowane w większości w XVIII i XIX wieku, w dużej mierze związane z lokalnym środowiskiem artystycznym regionu Ampezzo.

Cortina d’Ampezzo kulinarnie: co tutaj zjeść?

Jesteśmy tu we wschodnich Dolomitach, czyli na styku kultur, gdzie przez wieki przenikały się wpływy Wenecji, Tyrolu i świata alpejskiego, dlatego też kuchnia Cortiny d’Ampezzo różni się wyraźnie od tego, co wielu osobom kojarzy się z tzw. kuchnią włoską. Choć pizza pojawia się w menu wielu restauracji, nie stanowi istoty lokalnej kuchni. Na talerzach dominują – jak wszędzie w Alpach – mięso, dziczyzna, sery, wędliny długo dojrzewające, warzywa, kluski, grzyby i gęste zupy (np. z cebuli i grzybów, zdjęcie powyżej). Wynika to z ograniczonej dostępności produktów w dawnych czasach, gdy po obfitych opadach śniegu doliny potrafiły być odcięte od świata nawet przez pół roku, przez co mieszkańcy byli zmuszeni do bazowania na tym, co wcześniej wyprodukowali i zabezpieczyli na zimę.

Jednym z najbardziej charakterystycznych dań są casunziei all’ampezzana (zdjęcie powyżej), czyli półksiężycowate pierożki wypełnione farszem z buraków czerwonych, często doprawione cynamonem, podawane z roztopionym masłem i makiem. To danie-symbol Cortiny, łączące słodycz warzyw z prostotą alpejskiej kuchni. Mnie jednak nie przypadły do gustu, choć wszelkie „pierogowate” uwielbiam – czy to w Polsce, czy w Italii, jak choćby typowe dla kuchni Bergamo casoncelli alla bergamasca. Równie typowe są canederli (zdjęcie poniżej), czyli duże kluski z czerstwego chleba, jajek i mleka, z dodatkiem specku lub sera, serwowane w bulionie albo polane roztopionym masłem i posypane serem, choć to akurat specjał typowy dla całego obszaru. Bardzo charakterystyczne dla tego obszaru są za to spatzle di spinaci, czyli kluseczki zagniatane ze szpinakiem, serwowane z dodatkami takimi jak kiełbasa, ser czy grzyby. Popularna jest też golonka wieprzowa, czyli stinco di maiale, tutaj serwowana często z ziemniakami i kapustą.

Na stołach często pojawiają się też formaggi di malga, czyli sery produkowane w górskich bacówkach, a także polenta w różnych odsłonach, podawana jako dodatek do mięs, serów lub duszonych potraw. W menu restauracji spotyka się dziczyznę sarninę: cervo in salmì (jelenina duszona w aromatycznym sosie na bazie wina i przypraw) czy capriolo (sarnina długo marynowana w czerwonym winie z jałowcem, liściem laurowym, rozmarynem i warzywami, a następnie duszone na wolnym ogniu) podawany z polentą.

Jako deser królują wspólnie jabłkowy strudel di mele oraz czekoladowy tort Sacher (zdjęcia powyżej), ponadto często spotykane są lokalne ciasta z obfitym dodatkiem orzechów i suszonych owoców. Całość dopełniają regionalne alkohole: tradycyjna dla regionu Veneto grappa, ziołowe likiery i wina z Veneto.

Gdzie zjeść w Cortinie d’Ampezzo? Nasze sprawdzone adresy

Pontejel Bierstube Forst

W samym centrum Cortiny, w uliczce odchodzącej od Corso Italia znajduje się restauracja serwująca tradycyjne dania regionu, oferująca zarówno salę wewnątrz, jak i kilka stolików w ogródku. To była wyjątkowo dobra decyzja kulinarna. Zamówiliśmy jako pierwsze dania spatzle di spinaci (zdjęcie powyżej), domowej roboty makaron tagliatelle z dziczyzną i – uwaga – chrupiącą, malinową posypką, a także jako drugie danie golonkę z ziemniakami i kapustą. Porcja okazała się tak duża, że mało ledwo poradziliśmy sobie z nią we dwójkę. Pomimo lokalizacji w sercu słynnego kurortu oraz wybornemu smakowi serwowanych dań nie zapłaciliśmy jakoś szczególnie dużo, a na pewno mniej niż w niejednej górskiej chacie.

Pasticceria Panificio Alverà

Świetna miejscówka na kawę i coś słodkiego. Tutejsze mono porcje i ciasteczka bankietowe we wszystkich możliwych formach i kolorach śmiejące się zza szyby najpierw kuszą oczy, a później radują podniebienie, choć wybór łatwy nie jest, oj nie!

Kolejkami linowymi ponad miasto

Cortina d’Ampezzo ma tę ogromną zaletę, że wysokogórski świat Alp zaczyna się tutaj właściwie na wyciągnięcie ręki. Wystarczy kilka minut jazdy, by z poziomu eleganckich ulic znaleźć się wysoko ponad doliną, w otoczeniu surowych skał i rozległych panoram.

Tofana

Największą atrakcją w tej kategorii jest druga najwyżej wjeżdżająca kolejka w Dolomitach, sunąca ku majestatycznym turniom Tofana. Relację z tej wycieczki znajdziecie w osobnym poście o „Freccia nel Cielo„.

Faloria

Kolejka ta startuje niemal z centrum miasteczka i w krótkim czasie wynosi pasażerów na wysokość ponad 2120 m n.p.m. Już sama jazda pozwala spojrzeć na miasto z zupełnie innej perspektywy, a po wyjściu z wagonika roztaczają się wspaniałe widoki na Valle d’Ampezzo oraz otaczające ją szczyty. Faloria to dobre miejsce na spokojniejszy kontakt z górami: na krótki spacer, lunch z widokiem lub jako punkt startowy kilku bardzo ciekawych szlaków. Więcej informacji znajdziecie na stronie faloria cristallo.

Atrakcje w pobliżu Cortiny d’Ampezzo

Podczas naszego pobytu skupiliśmy się na łatwo dostępnych atrakcjach oraz jednym szlaku średniej trudności. Zanim na blogu pojawią się osobne posty o każdym z tych miejsc, zamieszczam krótką informację co zobaczyliśmy z linkami do postów w mediach społecznościowych, które powstawały na bieżąco w trakcie podróży.

Majestatyczny masyw Cristallo i wyciąg Son Forca

Czteroosobowe, zamykane krzesełka wyciągu Son Forca suną ponad drzewami, a później ponad skalnym rumowiskiem ku majestatycznym, poszarpanym iglicom Cristallo. Film z wjazdu wyciągiem oraz ze schroniska na górze możecie zobaczyć tutaj na Facebooku lub tutaj na Instagramie.

Jezioro Sorapis

Jedno z najpiękniejszych małych jezior Dolomitów, znajdujące się kilka kilometrów na wschód od miasteczka, wymaga przejścia szlaku o średnim stopniu trudności. Relację możecie zobaczyć i przeczytać tutaj na Facebooku lub tutaj na Instagramie.

Jezioro Misurina i wyciąg krzesełkowy Col de Varda

Piękny, łatwy szlak dookoła tego jakże malowniczego jeziora, a także wyciąg krzesełkowy do schroniska, w którym jadłam najlepsze gnocchi w życiu (a zjadłam ich już sporo!). Tutaj możecie zobaczyć i przeczytać relację na Facebooku, a także na Instagramie.

Tre Cime di Lavaredo

Jeden z najbardziej kultowych szlaków tej części Alp, umożliwiający zarówno okrążenie słynnych trzech szczytów, jak i ograniczenie się jedynie do spaceru łatwą, szeroką ścieżką do pięknie położonego schroniska, serwującego pyszne dania lokalnej kuchni. Relację możecie zobaczyć i przeczytać tutaj na Facebooku lub tutaj na Instagramie. Natomiast szczegóły odnośnie drogi dojazdowej i wymaganej rezerwacji miejsca na parkingu znajdziecie tutaj na Facebooku i tutaj na Instagramie.

Cadini di Misurina

Kawałek od Tre Cime di Lavaredo znajduje się majestatyczny punkt widokowy, który zapiera dech w piersi. Relację ze szlaku możecie zobaczyć i przeczytać tutaj na Facebooku lub tutaj na Instagramie.

Lagazuoi i przełęcz Falzarego

Przepiękna przełęcz, a w jej sercu wagoniki na szczyt, z którego roztaczają się zachwycające widoki. Relację możecie zobaczyć i przeczytać tutaj na Facebooku lub tutaj na Instagramie.

Kiedy najlepiej odwiedzić Cortinę d’Ampezzo?

Cortina d’Ampezzo, jak ak każde alpejskie centrum sportów, ma dwa sezony: letni, trwający od czerwca do września, oraz zimowy, przypadający na okres od grudnia do marca. Szczytem sezonu letniego jest sierpień, natomiast w sezonie zimowym największe obłożenie i najwyższe ceny pojawiają się w okresie świąteczno-noworocznym, aż do weekendu po święcie Trzech Króli (Befana), które we Włoszech zamyka czas świąt. To właśnie wtedy dostępność noclegów gwałtownie spada, a rezerwacji najlepiej dokonać z wielomiesięcznym wyprzedzeniem.

Pomiędzy końcem jednego a początkiem kolejnego sezonu przypadają tzw. okresy przejściowe. To czas, gdy wiele hoteli, usług i wyciągów jest zamkniętych. Mieszkańcy odpoczywają po intensywnych miesiącach pracy, infrastruktura przechodzi serwis, a warunki pogodowe zazwyczaj są najmniej stabilne.

Letni sezon oficjalnie startuje w połowie czerwca, jednak powszechnie przyjęło się, że druga połowa czerwca bywa kapryśna i deszczowa, a bardziej stabilna pogoda pojawia się dopiero od lipca. Trzeba jednak uczciwie powiedzieć, że pojęcie „gwarantowanej pogody” z roku na rok traci sens. Jeszcze nie tak dawno listopad kojarzył się ze śniegiem, dziś coraz częściej z piękną, złotą jesienią i posezonowymi cenami. Z tego samego powodu w ostatnich latach coraz częściej występują niedobory śniegu w grudniu.

Nasz własny przykład tylko to potwierdza. W 2025 roku spędziliśmy w Dolomitach dwa i pół tygodnia, zaczynając pobyt 14 czerwca. Tylko pierwszego i trzeciego dnia pojawił się deszcz i to zaledwie na godzinę do dwóch. Przez resztę czasu mieliśmy pełne słońce i wysokie temperatury. Kolejna ulewa nadeszła dopiero pod koniec czerwca w Val Gardenie, późnym wieczorem i w nocy, zupełnie nie kolidując z planami. Tymczasem wraz z początkiem lipca, dokładnie w dniu naszego wyjazdu, pogoda wyraźnie się pogorszyła i przez większą część miesiąca była mało stabilna. Efekt? Zapłaciliśmy za noclegi znacznie mniej niż osoby przyjeżdżające w szczycie sezonu, uniknęliśmy tłumów i po prostu wygraliśmy na pogodowej loterii.

Jak dojechać do Cortiny d’Ampezzo transportem publicznym?

Cortina nie ma stacji kolejowej, więc w praktyce plan jest zawsze podobny: dojazd pociągiem do Calalzo di Cadore (Calalzo FS) albo autobusem do samej Cortiny (często z przesiadką w Wenecji lub Mestre). Najwygodniej jest celować w połączenia autobusowe, bo dowożą prosto do centrum.

Lotnisko Treviso (TSF)

Najczęściej trzeba podzielić dojazd na dwa etapy: z lotniska do Treviso (miasto / dworzec), a dalej autobusem dalekobieżnym do Cortiny. Na trasie Treviso-Cortina kursują autobusy (w sezonie bywa sporo połączeń), a rozkład możecie sprawdzić tutaj.

Jeśli akurat nie pasują godziny, alternatywą jest pociąg do Calalzo di Cadore, a dalej lokalny autobus do Cortiny (linie Dolomitibus). Rozkłady linii Calalzo FS-Cortina (Linea 30) dostępne są tutaj:

• rozkład letni
• rozkład zimowy

Wenecja Marco Polo (VCE)

To jeden z najlepszych wariantów, bo zdarzają się połączenia wprost do Cortiny. Najbardziej klasyczny układ to autobus ATVO z rejonu Wenecji / Mestre i / lub z przystanku na lotnisku Marco Polo (czasem z przesiadką przy lotnisku, zależnie od kursu):

• opis połączenia i wskazówki dot. przesiadek dostępny jest tutaj;
• Wyszukiwarka rozkładów ATVO (najwygodniej podejrzeć tutaj);
• Dodatkowo działa też Cortina Express (warto porównać godziny tutaj).

Werona (Verona Porta Nuova / okolice lotniska VRN)

Tu najlepiej sprawdzi się pociąg do Calalzo di Cadore, a z Calalzo Dolomitibusem do Cortiny (Linea 30, linki powyżej). Wyszukiwarka połączeń kolejowych dostępna jest na stronie TrenItalia.it.

Bergamo (BGY)

Bergamo znajduje się naprawdę daleko, ale z uwagi na ilość i częstotliwość połączeń z Polski wspomnę także i o tym lotnisku. Nie ma bezpośrednich połączeń, trzeba dojechać do jednego z większych węzłów przesiadkowych, najlepiej autobusem z lotniska do centrum i dalej pociągiem do Wenecji lub Mestre, lub też autobusem do Werony lub Mestre (np. Flixbusem). Dalej pozostaje autobus do Cortiny (ATVO albo Cortina Express, linki powyżej).

Belluno (stolica prowincji Belluno)

Autobus Dolomitibus.

Doobiaco / Toblach

Opcja dojazdu od strony Południowego Tyrolu, przydatna zwłaszcza zimą i przy planach na Tre Cime), autobus linii autobus 445 (tutaj dostępny jest rozkład).